ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಆತ್ಮ ಪ್ರೇತವಾಗಿ ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣ ಹೇಗೆಲ್ಲ ಮಾಡುತ್ತದೆ….ಭಾಗ 1

ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಆತ್ಮ

ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಆತ್ಮ ಪ್ರೇತದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಆ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಎದುರಿಸುವ ಹಲವು ನಗರಗಳು ಯಾವುವು ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಪಡುವ ಅವಸ್ಥೆ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲ ಗರುಡ ಪುರಣದಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಬಹು ಸಹಸ್ರ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಚಿರಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ವಿದ್ಯಾ ಶಾರದ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾದ ಸನ್ಮಾನ್ಯ ಶ್ರೀ ಪಾವಗಡ ಪ್ರಕಾಶರಾವ್ ಅವರು ಈ ಕುರಿತು ನೀಡಿರುವ ಉಪನ್ಯಾಸದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ

ಸಾವು ಎಂಬುದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಸಾವು ಪಡೆದ ನಂತರ ಅವನ ಆತ್ಮವು ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ಪಟ್ಟಣದವರೆಗೂ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅದು ನಾನಾ ಬಗೆಯ ತೊಂದರೆಗಳಿಂದ ಸಾಗಬೇಕು. ಅದು ಪ್ರತಿ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಪಡುವ ಅವಸ್ಥೆ ತಿಳಿದು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು, ಸಾಕಷ್ಟು ಭಯ ಉಂಟಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಬೆವರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಸಂಭವಿಸದಿರಲಿ ಎಂದನಿಸುವುದು ಬಲು ಸಹಜವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ, ಚಿಂತಿಸದಿರಿ, ಆತಂಕ ಪಡದಿರಿ. ಸಾವು ಎಂಬುದು ಮನುಷ್ಯನ ಪರಮೋಚ್ಛ ಗುರಿಯಾದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯನಾಗಲು ಬೇಕಾಗಿರುವ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಹತಾ ದ್ವಾರ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಾವು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ, ಸಾವಿನ ನಂತರ ಬರುವ ಈ ಎಲ್ಲ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಸಹ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ ಇರುವುದು, ಆದಷ್ಟು ಧರ್ಮದ ಪಥದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು, ಪುಣ್ಯ ಕೊಡುವ ದಾನ ಧರ್ಮಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಿಮ್ಮಿಷ್ಟದ ದೇವರು ಅಥವಾ ಹರಿನಾಮಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಬಲು ಭಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಶೃದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಆದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಈ ಯಾವ ತೊಂದರೆಗಳು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ 

ಮೊದಲಿಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿರುವ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ದೇಹವು ಸ್ಥೂಲ ಶರೀರ ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರ. ಈಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾವಾದಾಗ ಅವನ/ಅವಳ ಸ್ಥೂಲ ಕಾಯವು ತೀರಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಅದರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರ ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಾಣಗಳು ಜೀವಿತವೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಈಗ ದಹನ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಶಾಖದ ಬಾಧೆಯುಂಟಾಗಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದು ಸ್ಥೂಲ ಶರೀರದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಹೊರಬಂದ ಆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಒಂದೆಡೆ ದಹನ ಕ್ರಿಯೆಯ ಶಾಖ ಬಾಧೆಯುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅದು ವಿಪರೀತವಾದ ಹಸಿವು ಹಾಗೂ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ಆ ಪ್ರಾಣವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಸಾವಿನ ದಿನವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿದಂತೆ ನಂತರದ ಹತ್ತು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಈ ಮೂರು ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ (ಶಾಖ, ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ) ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಶಮನ ಪಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾದವರು ಅಪರ ಕರ್ಮಾದಿಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ, ವ್ಯಕ್ತಿ ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ಸ್ಥೂಲ ಕಾಯಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಲಾಗಿರುವ ಬಟ್ಟೆಯ ಒಂದು ತುಂಡನ್ನು ದಹಿಸುವ ಮುನ್ನವೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಸ್ಮಶಾನದಿಂದ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಒಂದನೆಯ ದಿನದಂದು ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಆ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಎಂಬುದು ಪ್ರೇತವಾಗುವ ಸಂದರ್ಭವಿದು. ಹೀಗೆ ಪ್ರೇತವಾದ ನಂತರ ಮೊದಲಿಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ವಾಸೋದಕ ತಿಲೋದಕಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಬಂದಿರುವ ಬಟ್ಟೆಯ ತುಂಡನ್ನು ನೀರನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿ ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹಿಂಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ದಹನ ಕ್ರಿಯೆಯ ಅಗ್ನಿಯ ಶಾಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ತಂಪಿನ ಅನುಭವವಾಗಿ ಆ ಬಾಧೆ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ಹಾಕಿ ತಿಲೋದಕ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರೇತದ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅದರ ಹಸಿವನ್ನು ತಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮೊದಲ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕರ್ತೃವಿನಿಂದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿದವರು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೊದಲ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ ಶಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ಗುರುವಾಕ್ಯಸ್ಯ ಸತ್ಯಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವುದೇ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ಈ ಮೊದಲ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುವುದೇ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕಾರ್ಯ.

ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಅಂದರೆ, ಏಕ. ಅಂದರೆ ಆ ತೀರಿ ಹೋದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರೇತವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನಡೆಸುವಂತಹ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕಾರ್ಯವೇ ಇದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಇದು ಮೊದಲ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪಿಂಡವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕಾರ್ಯದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ, ಕರ್ತೃವಿಗೆ ಸೂತಕವಿರುತ್ತದೆ, ಈ ಸಂದರ್ಭದಲಿ ಶವ ಸಾನಿಅಧ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬದಲಾಗಿ ದರ್ಬೆಯಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ನೇರವಾಗಿ ಪಿಂಡ ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹತ್ತನೆಯ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಮಾಡಲಾಗುವ ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆ ದಿನದಿಂದ ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಪ್ರದಾನ ಮಾಡುವ ಪಿಂಡಗಳು ಅಧಿಕವಾಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ ಒಂದು ಅರ್ಘ್ಯ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಎರಡನೇಯ ದಿನದಂದು ಎರಡು ಅರ್ಘ್ಯಗಳು, ಮೂರನೇಯ ದಿನದಂದು ಮೂರು ಅರ್ಘ್ಯಗಳು ಹೀಗೆ.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಈ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದ ತರುವಾಯ ಆ ಪ್ರೇತವು ಒಂದು ಹಸ್ತದಷ್ಟು ಆಕಾರವನ್ನು (ಪ್ರೇತ ಶರೀರ) ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈಗ ಈ ಪ್ರೇತ ಶರೀರವು ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಆ ಪ್ರೇತವು ಇನ್ನೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೆ ಉಪಸ್ಥಿತವಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನವರು ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುವರೇ ಎಂದು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹತ್ತನೆಯ ದಿನದಂದು ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯ ಧರ್ಮೋದಕವಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ತೀರಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಂಧು-ಬಾಂಧವರು, ನೆಂಟರು, ಸ್ನೇಹಿತರಾದಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ದಿನ. ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತವಾಗುವ ದಿನವದು. ಏಕೆಂದರೆ ಮುಂದೆ ಅದು ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕಾಲ ಮಾಡಿ ಯಮಧರ್ಮರಾಯನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಸೇರಬೇಕು.

ಹನ್ನೊಂದನೇಯ ದಿನ:

ಈ ದಿನವೂ ಸಹ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಇಹ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಈಗ ಪ್ರೇತವು ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ.

ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹತ್ತು ದಿನ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ದಿನವೂ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನು ಎಂಬ ಸಂದೇಹ ಹಲವರಿಗೆ ಬರಬಹುದು.

ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ: ಮೊದಲ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುವ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಮಸಣದಲ್ಲೇ (ಸ್ಮಶಾನ) ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಆಗಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ದಿನದಂದು ನಡೆಯುವ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು (ಹನ್ನೊಂದು ಋತ್ವಿಕರು) ಉಪಸ್ಥಿತರಿರುತ್ತಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯವೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜರುಗಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತ ಜೊತೆಗೆ ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಈ ದಿನದಂದೂ ಸಹ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಮಹಾಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧ ಎಂದೂ ಸಹ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಹನ್ನೆರಡನೇಯ ದಿನ:

ಈ ದಿನವು ಅಪರ ಕರ್ಮಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ತಿರುವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಈ ದಿನದಂದು ಮಾಡಲಾಗುವ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯವೇ ಸಪಿಂಡೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ನಾವು ಸಾಂವತ್ಸರಿಕವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಇದೇ ಮೂಲ ಎನ್ನಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹದಿನೇಳನೇ ದಿನದ ವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ದಿನವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು.

ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಎಂಬುದು ಬಲು ವಿಶೇಷವಾದದ್ದು ಏಕೆ?

ನಾವು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದು ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಅಂದರೆ ತೀರಿದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ. ಆದರೆ ಯಮನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪೂರ್ವಜರು ಅಂದರೆ ಪಿತೃ ದೇವತೆಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ, ಶಾಸ್ತ್ರದನುಸಾರ ಅವರನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರೇ ವಸು, ರುದ್ರ ಹಾಗೂ ಆದಿತ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪಿತೃ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪು.

ಅಂದರೆ ತೀರಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತಂದೆಯು ವಸು ರೂಪದಲ್ಲೂ, ಅಜ್ಜನು ರುದ್ರ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಹಾಗೂ ಮುತ್ತಜ್ಜನು ಆದಿತ್ಯನ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ವಸು, ರುದ್ರ ಹಾಗೂ ಆದಿತ್ಯ ದೇವತೆಗಳೇ ಇವರು (ಅಷ್ಟ ವಸುಗಳು, ಏಕಾದಶ ರುದ್ರರು, ದ್ವಾದಶ ಆದಿತ್ಯರು) ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದು ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ.

ಈಗ ನೋಡಿ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನಗಳ ವರೆಗೆ ಸತ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೀಗ ಹನ್ನೆರಡನೇಯ ದಿನದಂದು ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಆ ಮೂರೂ ಪಿತೃ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಆಹ್ವಾವನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತಂದೆ ವಸು ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಅಜ್ಜ ರುದ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಹಾಗೂ ಮುತ್ತಜ್ಜನು ಆದಿತ್ಯನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾಗಿ ಮೂರು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾಗಿ ಒಂದು ಪಿಂಡ ಸೇರಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತದನಂತರ ಈ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತದ ಪಿಂಡವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ವಸು, ರುದ್ರ ಹಾಗೂ ಆದಿತ್ಯ ಅನ್ನತಕ್ಕ ಪಿಂಡಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರೇತವು ಈಗ ಪ್ರೇತವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರೇತ ರೂಪ ಬಿಟ್ಟು ವಸು ರೂಪ ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ವಸು ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಪ್ರೇತದ ತಂದೆ ರುದ್ರ ಪಡೆದರೆ, ರುದ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಅಜ್ಜ ಆದಿತ್ಯ ರೂಪ ಪಡೆದು ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಆದಿತ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಮುತ್ತಜ್ಜ ಆನಂದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನೆ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದರ ನಂತರ ಮುಂದೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿ ಸಾಂವತ್ಸರಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪಿಂಡಗಳಿರುವುದು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗಿದ್ದು ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಈಗ ತ್ರಿಪುರುಶ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಥವಾ ಪಾರ್ವಣಂ ಶ್ರಾದ್ಧ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪ ಶ್ರಾದ್ಧ ಎಂತಲೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನ : ಪ್ರೇತ ಪ್ರಯಾಣ

ಈಗ ಪ್ರೇತವು ಯಮಧರ್ಮರಾಯನ ಪಟ್ಟಣದ ತನಕ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಯಾಣ ಪಥದಲ್ಲಿ ಅದು ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಯಾವ ಯಾವ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

ಕೆಲ ಮಹತ್ವದ ವಿಷಯಗಳು:

ಪ್ರೇತವು ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅತೀವವಾಗಿ ಹಸಿವು ಹಾಗೂ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿ, ಬಾಯರಿಕೆ ನೀಗಿಸಿ ಅವು ಮುಂದೆ ವರೆಯುವಂತೆ ಮತ್ತೆ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆಯುವಂತೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ನಿಮಿತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾದವನು/ಳು (ಮಗ/ಮಗಳು) ಕ್ರಮಾನುಸಾರವಾಗು ಊಣಮಾಸಿಕ, ಮಾಸಿಕ, ಅಬ್ಧಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಂವತ್ಸರಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಡಿ ಬ್ಹೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಪಯಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ಹಲವು ವಿಸ್ಮಯ ವಿಷಯಗಳ ವಿಡಿಯೊ ನೋಡಲು ಈ ಲಿಂಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ ಚಾನೆಲ್ ಅನ್ನು ಸಬ್ಸ್ಕ್ರೈಬ್ ಮಾದಿ. Just Relax Aagi

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *